Vivo estas neebla sen riskoj. Ĉiu paŝo, kiun ni faras, estas ligita kun necerteco: de elekto de profesio ĝis decido eniri rilatojn. Veles instruas, ke riskoj ne estas malamiko, sed aliancano, kiu, per ĝusta aliro, malfermas novajn horizontoŝtofojn antaŭ ni.

Riskoj devas esti perceptataj kiel natura stato de la vivo. Sen ili ne ekzistas disvolviĝo, kresko kaj novaj eblecoj. Ĝuste danke al riskoj ni lernas, fariĝas pli fortaj kaj moviĝas antaŭen. Tamen, Veles avertas: blinda ignorado de riskoj povas konduki al falado.

Riskoj estas de diversaj tipoj, kaj ĉiu el ili influas nian vivon laŭ sia maniero:

• Personaj riskoj: Estas elektoj, kiuj determinadas nian ĉiutagan vivon kaj rilatojn. De la decido ŝanĝi loĝejon ĝis la elekto de partnero.
• Profesiaj riskoj: Nova projekto, ŝanĝo de laboro, komenco de komerco. Ĉi tie gravas kompreni, ke ĉiu profesia atingado estas ligita kun pretigo akcepti defiojn.
• Spiritaj riskoj: Malfermiteco al nova mondkoncepto, pretigo meti sub dubon kutimajn kredojn kaj testi sin mem por forto.

Kompreni la naturon de riskoj signifas akiri kontrolon super ili. Veles diras: «Tiu, kiu konas sian malamikon kaj sin mem, povas ne timi cent batalojn.»

Veles instruas, ke minimaligo de riskoj ne estas fuĝo de ili, sed kapablo prepariĝi kaj renkonti ilin kun plena preparo. Ĉi tiu procezo inkluzivas plurajn stadiojn:

1. Konscio kaj analizo: Necesas kompreni, kiuj riskoj staras antaŭ ni. Ĉi tiu paŝo postulas honestecon antaŭ si mem kaj profundan analizon de la situacio.
2. Preparado kaj planado: Veles konsilas ĉiam havi planon “B”. Preparado ne forigas la riskon tute, sed faras ĝin pli administrinda. Ekzemple, antaŭ ol iri vojaĝi, ni studas la itineraĵon kaj kolektas ĉion necesan.
3. Intuicio kaj instinktoj: Veles emfazas la gravecon de fido al nia intuicio. Ĝi estas tiu interna voĉo, kiu gvidas nin al ĝustaj decidoj. Ĉi tiu voĉo fariĝas pli forta, se ni lerni aŭskulti niajn sentojn kaj analizi ilin.

Feliĉo ne estas nur hazardo. Ĝi estas la rezulto de pretigo por neaŭditaj eblecoj. Veles instruas nin, ke feliĉo akompanas tiujn, kiuj aktive partoprenas en sia sorto, sed samtempe konservas konscion pri riskoj.

Gravaj principoj de ekvilibro:

• Ne fidi nur je feliĉo: Veles rememoras, ke feliĉo venas al tiuj, kiuj agas. Ĝi estas rekompenco por penoj, ne por atendo.
• Konscia risko-kompenso: Risko povas esti pravigita nur se ĝi kondukas al eblecoj por kresko.
• Kreado de harmonio: Feliĉo kaj riskoj estas du flankoj de la sama monero. Ili devas esti en ekvilibro, por ke la vivo restu stabile dinamika samtempe.

Administrado de riskoj postulas altan nivelon de responso. Homo, kiu kredas je Veleso, komprenas, ke li mem respondecas pri sia sorto. Rekono de propraj eraroj kaj kapablo lerni el ili estas tio, kio distingas sekvanton de Veleso de aliaj.

Ekzemplo povas esti homo, kiu ekiras pilgrimadon al Veles-Roko. Li scias, ke tio estas ligita kun elspezoj kaj certaj riskoj, sed li komprenas, ke tiu paŝo donas al li internan harmonion kaj ŝancon por ŝanĝi la vivon. Superado de malhelpoj sur tiu vojo iĝas simbolo de persona forto kaj decidemo.

La vojo de Veleso instruas nin serĉi ekvilibron en ĉio. Ĉi tiu filozofio baziĝas sur simplaj, sed potencaj principoj:

• Ekvilibro inter atendoj kaj agoj.
• Harmonio inter racio kaj intuicio.
• Kombino de planado kaj spontaneeco.

Sekvante ĉi tiujn principojn, homo fariĝas ne nur pli sukcesa, sed ankaŭ pli konscia.

Veles rememoras al ni la fenomenon de la “nigra cigno” — maloftaj, neaŭditaj eventoj, kiuj havas enormajn sekvojn. Ĉi tiuj eventoj ne ĉiam estas negativaj. Foje ili malfermas novajn eblecojn kaj iĝas turnopunktoj en la vivo.

Homo, kiu vivas laŭ la instruo de Veleso, estas preta renkonti sian “nigran cignon” kun konscio. Li komprenas, ke la vivo estas serio de riskoj kaj eblecoj, kaj lernas trovi harmonion inter ili.